Dwang- of straf arbeid ontstond aan het einde van de 19de eeuw in het Zuiden van de Verenigde Staten en bleef tot in de twintigste eeuw.
De overgrote meerderheid van de veroordeelden bestond uit zwarten die eerst werkten als huurders tijdens de late negentiende eeuw. Later werden ze te werk gesteld als leden van de Chain Gangs (letterlijk: “keten bendes”) en op werkboerderijen.
De ervaringen van vele zwarte veroordeelden vonden hun weg in muzikale vorm in de blues muziek.

In 1901 werd in Louisiana de Angola Farm overgedragen van particuliere eigendom naar de staat. In 1904 werd in Mississippi een gevangenis boerderij in Parchman gesticht en in 1908 werden in Georgia de Chain Gangs opgericht.

Door de staat gecontroleerde arbeid voor de bouw van snelwegen en als een vorm van straf werd voortgezet tot ver in de twintigste eeuw. De federale overheid stond gevangenen arbeid voor de bouw van snelwegen toe tot 1935.

De groepjes gevangenen werden “gangs” of “squads” genoemd. Ze werden met specifieke doelstellingen aan het werk gezet door “Drivers”. Als de ploeg niet aan deze doelstellingen voldeed, kregen ze klappen.

In de Gangs werd vaak een “Caller” (een roeper) aangewezen die de groep leidde bij het zingen van werkliederen (work songs). De caller gaf het tempo van de work song aan tijdens de werkzaamheden. De andere leden van de gang reageerden in koor. Vaak gaf de caller specifieke instructies die voor het werk vereist waren. De anderen reageerden dan hoe goed het werk ging.

Work songs leidden de aandacht van de veroordeelden af van hun ondraaglijke situatie. Bovendien leek het alsof de dagen sneller gingen. De ritmische vorm en tekstuele inhoud van de work songs beïnvloedde in hoge mate blues muziek.
De dwangarbeid veroorzaakte de overgang van de worksongs naar blues.

Huddie Ledbetter (Lead Belly) is misschien wel het bekendste voorbeeld van deze crossover omdat hij werkte als veroordeelde in Sugerland, Texas en later bij Angola, Louisiana. Lead Belly’s zangcapaciteiten leidden uiteindelijk twee keer tot zijn vrijlating.
De eerste keer verleende de gouverneur van Texas gratie aan Lead Belly en nodigde hem uit om te zingen en gitaar te spelen in zijn ambtswoning.

Het waren John en Alan Lomax die Lead Belly ontdekten in de Angola Staatsgevangenis. Ze maakten er opnames van diverse gevangen en Lead Belly was een van hen. Ze zagen het talent dat hij had en mede door hun invloed kwam Lead Belly vrij.

De ervaringen in de gevangenis worden door diverse blueszangers bezongen. Een van de bekendste songs werd gemaakt door Bukka White. Hij had een tijdje op Parchman Farm gezeten en maakte na zijn vrijlating in 1940 “Parchman Farm Blues” .

Clip 1: De oudste bekende opname van de Chain Gang song: “Black Betty“. Door John en Alan Lomax in Central State Farm in Texas opgenomen.

Clip 2: Unieke kleurenbeelden uit 1945 van Lead Belly. De eerste 30 seconden ontbreken helaas. Een worksong waarin hij aan zijn maat vraagt om de hamer aan de baas te geven en daarbij te zeggen dat hij er vandoor is. “Take this hammer to the captain and tell him I’ve gone”

Clip 3: Geluidsopname van Bukka White met “Parchman Farm Blues”